Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:05

Το μπαλόνι με το μαχαίρι

Γράφτηκε από την

Το φεγγάρι έστειλε το θαμπό του φως στο στενό σοκάκι που εκείνη προχωρούσε αφήνοντας πίσω της το ρυθμικό ήχο των τακουνιών της. Έσφιξε το παλτό της ριγώντας από τη δροσιά της νύχτας που βάθαινε με τα λεπτά της ώρας. Κόκκινες γόβες, το αγαπημένο της χρώμα, που αντιστεκόταν στη μουντή εικόνα του χειμώνα που εισέβαλλε επιθετικά. Και κει, λίγα βήματα πιο κάτω, το βλέμμα της αιχμαλωτίστηκε από ένα άλλο κόκκινο αντικείμενο που κινιόταν αμφίβολα δεξιά και αριστερά στο ελαφρύ φύσημα του αέρα. Ένα κόκκινο μπαλόνι με τη μεγάλη του κορδέλα, αντιδρούσε και εκείνο στο μαύρο φόντο.

Έσκυψε να το πιάσει… μέταλλο άγγιξε το δέρμα του λαιμού της και ένα ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά της. Πάγωσε! Σηκώθηκε αργά και έκανε να στραφεί με μάτια διεσταλμένα. Το πρόσωπο απέναντί της φωτίστηκε από τη λάμπα του δρόμου και αμέσως οι νευρώνες του εγκεφάλου της στόχευσαν εκείνο το μικρό και κρυμμένο σημείο του κρανίου της που αναγνώρισε τη μορφή…
«Γιώργο;»
«Μαρία;»
Παρατήρησα το χέρι του που έπεσε νεκρό στο πλευρό του. Ο Γιώργος…. Ο ξανθός άγγελος με τα γαλανά μάτια που φώτιζαν της μέρες μου σαν τον ήλιο που τώρα αναζητούσα. Ο Γιώργος;…. το μαχαίρι;……… Πριν προλάβω να πάρω τη δεύτερη ανάσα μου η εικόνα χάθηκε τρέχοντας στο σκοτάδι. Λυγμοί … και άλλοι λυγμοί συνόδευσαν τη φιγούρα του.