Παρασκευή, 22 Απρίλιος 2016 08:48

Ανυπόφορη ισορροπία

Γράφτηκε από την

Η ζέστη στους κακοφτιαγμένους γεμάτους κίνηση δρόμους γινόταν όλο και πιο αφόρητη. Ώρα αιχμής για πεζούς και αυτοκίνητα που της έμοιαζαν σαν ένα πολύχρωμο σύννεφο σκόνης κινούμενο δεξιά και αριστερά παρασυρμένο από έναν αδύναμο άνεμο που δεν είχε αποφασίσει προς τα που θα φυσούσε.

 

Περπατούσε κι εκείνη ανάμεσά τους προσπαθώντας να φτάσει μια διάβαση, να περάσει απέναντι και να συνεχίσει το δρόμο της. Αλλά δεν τα κατάφερνε. Ένιωθε λες και όλοι αυτοί οι άνθρωποι γύρω, της έκρυβαν τα φανάρια και την παρέσυραν να περνάει από οποιοδήποτε σημείο του δρόμου ανάμεσα από αυτοκίνητα που κινούνταν κι αυτά σα να είχαν ένα μόνιμο πράσινο φως προτεραιότητας.
Κι όσο προσπαθούσε να περάσει από τα επιτρεπτά σημεία τόσο να βρίσκεται εγκλωβισμένη σ' αυτήν την ανθρωποθύελλα που την στροβιλίζει, όπως ο αέρας την άμμο της ερήμου, χωρίς να μπορεί να κινηθεί αντίθετα από αυτή.
Τότε θυμήθηκε τα σχολικά της χρόνια όταν λίγα μέτρα μακριά από το πλησιέστερο φανάρι οι συμμαθητές της διέσχιζαν τρέχοντας τη λεωφόρο εν μέσω κινούμενων οχημάτων κάνοντας διαγωνισμό ποιος έχει τα κότσια φτάσει απέναντι, ενώ η ίδια προτιμούσε να τους ξαναβρεί από την άλλη πλευρά αφού θα είχε περάσει με ασφάλεια περιμένοντας το πράσινο των πεζών.
Η επιθυμία της να κινηθεί όπως ήθελε αλλά και η αγωνία της να τους προλάβει και να συνεχίσει μαζί τους την βόλτα της προκαλούσε την αίσθηση ότι είναι εγκλωβισμένη ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει της. Πόσες φορές δεν ένιωσε ότι κάποιο από αυτά που ήθελε έπρεπε να κερδίσει. Πάλι το πρέπει. Πάντα εκεί. Και εκείνη να παλεύει να ισορροπήσει τα αντίθετα αυτά συναισθήματα μέσα της.
Η ανθρωποθύελλα ξαφνικά κόπασε. Η ζέστη ακόμα ανυπόφορη. Οι δρόμοι άδειοι. Λιγοστά αυτοκίνητα και ακόμα πιο λίγοι πεζοί. Τώρα τα φανάρια και οι διαβάσεις ήταν καθαρά μπροστά της και μπορούσε να πάει απ' όπου ήθελε.

Απ' όπου ήθελε ή απ' όπου έπρεπε;

Πέρασε από τη μέση της μεγάλης οδού. Τρέχοντας. Ήθελε να το κάνει. Έπρεπε όμως να φτάσει απέναντι με ασφάλεια.

Έτσι ήθελε.

Έτσι έπρεπε.

 

Τελευταία άρθρα από τον/την Εύη Τσούτσουρα