Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:06

Το σπίτι στο τέλος του δρόμου

Γράφτηκε από την
Προχωρούσε με το κεφάλι σκυφτό παρατηρώντας την κίνηση των ποδιών του. Τα μαύρα καλογυαλισμένα παπούτσια σκονίζονταν από το σύρσιμο που επέβαλλε η ψυχολογία του. Βήμα αργό και αβέβαιο. Το μαύρο παντελόνι ανέμιζε στο ελαφρό φύσημα του αέρα. Άλλο ένα βήμα και μετά άλλο ένα. Αναπήδησε στο άκουσμα της κόρνας του…
Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:05

Το μπαλόνι με το μαχαίρι

Γράφτηκε από την
Το φεγγάρι έστειλε το θαμπό του φως στο στενό σοκάκι που εκείνη προχωρούσε αφήνοντας πίσω της το ρυθμικό ήχο των τακουνιών της. Έσφιξε το παλτό της ριγώντας από τη δροσιά της νύχτας που βάθαινε με τα λεπτά της ώρας. Κόκκινες γόβες, το αγαπημένο της χρώμα, που αντιστεκόταν στη μουντή εικόνα…
Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:05

Το Μήνυμα

Γράφτηκε από την
Ξημέρωσε άλλη μια μέρα, ίδια με όλες τις υπόλοιπες. Το ρολόι χτύπησε πέντε. Πλύθηκε, ντύθηκε και έφτιαξε καφέ, βαρύ γλυκό. Άναψε ένα τσιγάρο και τράβηξε μια βαθιά ρουφηξιά. Έκλεισε τα μάτια απολαμβάνοντας την αίσθηση που άφηνε στη γλώσσα του το βαρύ χαρμάνι. Κοίταξε τον αριστερό του καρπό, 6:45. Βεβαιώθηκε πως…
Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:04

Πατέρας και Γιος

Γράφτηκε από την
Καθισμένος νωχελικά στον καναπέ μου, κάπνιζε το τσιγάρο που μόλις είχε ανάψει από το πακέτο μου. Δάγκωσε μία μπουκιά από την κερασμένη πάστα φλώρα, μασώντας τη με προσοχή μη και ξεκολλήσει η πρόσφατα επανακολλημένη «γέφυρα». Χάιδεψε το λείο κρανίο του και τη μακριά γκρίζα γενειάδα ενώ ταυτόχρονα σταύρωνε τα λεπτά…
Δευτέρα, 06 Φεβρουάριος 2017 10:03

Ουτοπία

Γράφτηκε από την
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από εκείνη την τρομερή ημέρα της εντεκάτης Σεπτεμβρίου. Ο ήλιος ξεπρόβαλλε στον ορίζοντα διαχέοντας το φως του στο μέρος εκείνο του πλανήτη που είχε το θράσος να τον αντικρίσει.
Σελίδα 1 από 26