Νίκος Παπαδόπουλος

Αν διαμαρτυρόταν τώρα ο Κινέζος θα είχε απόλυτο δίκιο. Ο κάδος των σκουπιδιών μπροστά στο μαγαζί του; Φαντάζομαι πως το λάδι από τα τηγάνια του δεν μυρίζει και τόσο πολύ δα. Τουλάχιστον αυτουνού εδώ στην γωνία δεν μυρίζει καθόλου. Γιατί να του το κάνουν αυτό; Θα πεις τι σε νοιάζει σένα, μα, άνθρωποι είμαστε. Έχεις προσέξει πως όλοι οι Κινέζοι έχουν τρία ονόματα; Τσου Λι Μπαν. Τρία, ούτε δύο, ούτε τέσσερα. Τσου Λι Μπαν Γκορ. Τσου Λι. Κανένα δεν είναι τόσο κινέζικο όσο το Τσου Λι Μπαν. Ή τα κόβουν ή τους προσθέτουν. Έλεγα για τον κάδο. Αναγκάστηκε να αλλάξει μαγαζί τελικώς. Πήγε στην Πέμπτη οδό. Δίπλα σε ένα καπνοπωλείο που λέγεται Γιαγιάδες Σε Δράση. Αυτοί είναι, λέει, από την Μινεσότα και πήγαν μετά την πλημμύρα εκεί. Μετά στο νούμερο 23 υπάρχει μια επιγραφή που ζητάνε προσωπικό, κυρίες με ελαστικό ωράριο και θα τις εκπαιδεύσουν εκείνοι πώς να σερβίρουν τα ντόνατς και τον καφέ. Μάλλον εκεί θα χρειάζεται να έχεις τέτοιες ειδικές γνώσεις. Εδώ πάλι όχι. Και στην Ρωσία δεν τρώνε καθόλου ντόνατς, τόχουν για προσβολή να τρώνε κάτι τόσο αμερικάνικο. Η Εσθονία, λέει εδώ, δεν χωνεύει καθόλου την Ρωσία, είχαν μια συνθήκη που οι Ρώσοι την παραβίασαν επανειλημμένα και ειδικά στον ΒουΠουΠου, που τους έκαναν μπαλάκι με την γερμανία, και έκτοτε δεν τους χωνεύουν. Έχουν στο Ταλίν μια όπερα πανέμορφη, άκουσα τρία κομμάτια από μισό λεπτό το καθένα, δεν τις μπορώ τις τσιρίδες, αλλά ας ξέρω κι’ απ΄ αυτό, είπα, δεν χάνω τίποτε. Η Κάλλας ήταν θεόχοντρη όταν ξεκίνησε να τραγουδάει, τοξερες; Και τι μανία είναι αυτή με τις στάχτες τους να τις σκορπάνε στις θάλασσες; Ο συγγραφέας με τις πολλές βρισιές και τους τραβεστί ήθελε να σκορπίσουν τις στάχτες του σε υπόνομο. Το Παρίσι έχει τεράστιο δίκτυο υπονόμων, πάνε μέχρι τέσσερα πέντε πατώματα κάτω και κει μένουν οι κλοσάρ, και υπάρχουν δωμάτια που γίνονται όργια. Κατεβαίνει η καλή κοινωνία και βγάζει τα μάτια της. Στην Μιανμάρ απαγορεύτηκαν τα σάιτ με πορνογραφικό υλικό. Παίρναν ιδέες και χειροτέρευαν διαρκώς φαίνεται. Και κάποια δικιά μας πιάσανε σε όργια αλλά δεν λένε όνομα. Μπορεί νάναι κεινη με την κλήρωση του πολυμίξερ, θάθελα νάναι αυτή. Το μίξερ είναι τσεχοσλοβάκικη εφεύρεση, τόξερες αυτό; Τι το θέλαν το μίξερ οι τσεχοσλοβάκοι; Στάσου μισό λεπτό, ένας τσεχοσλοβάκος συγγραφέας επινόησε την λέξη ρομπότ. Δεν έχω διαβάσει τίποτα τσεχοσλοβάκικο. Καλά είναι να ξέρεις μια δεύτερη γλώσσα, γιατί όσοι διαβάζουν σε δύο γλώσσες αποφεύγουν ευκολότερα το αλτσχάιμερ, καλά το διάβασα. Που άμα τρως αβοκάντο μειώνεται ο κίνδυνος να πάθεις αλτσχάιμερ, δύσκολη λέξη. Ο καθηγητής που το μελέτησε λεγόταν Αλτσάιμερ και δώσαν το όνομά του στην αρρώστια. Τώρα αυτό θεωρείται τιμή, να δώσουν το όνομά σου σε αρρώστια; Τις μεγαλύτερες ποσότητες αβοκάντο, μια στιγμή, τις παράγει η Ταζμανία. Αβοκάντο από την Ταζμανία τρώμε δηλαδή. Είναι φτηνότερα από τα κρητικά αβοκάντο. Είναι τώρα ωραίο να λες τα αβοκάντο; Και τα αβοκάντα όμως δεν ακούγεται σωστό. Εγώ το αηδιάζω το αβοκάντο, ούτε φρούτο ούτε λαχανικό, μια γλιτσερή αηδία και τίποτε άλλο. Ξέρεις τι σκέφτομαι; Πώς γίνεται εκείνο το ζωάκι να λέγεται ο δαίμονας της Ταζμανίας και να τα τρώει όλα, υποθέτω και τα αβοκάντο. Ή τα αβοκάντα. Αφού οι ταζμανοί δεν είναι χριστιανοί και δεν έχουν δαίμονες. Αλλά πάλι, θα πεις, άλλο δαίμονες κι’ άλλο διάβολοι. Δαίμονες είχαν και οι αρχαίοι, λέει εδώ. Του τυπογραφείου σημαίνει πως κάποιος έκανε λάθος και δεν το παραδέχεται. Ή ότι δεν μπορούν να βρουν πώς έγινε το λάθος. Να, βγάζει Σαμαράκη, έχει πεθάνει, αλλά βγάζει δίπλα στο λάθος τον Σαμαράκη. Πού να ξέρω. Σαμαράκης Αντώνης, Αντώνη λέγαν τον άντρα της κόρης μου. Τον πρώτο. Ναυτικός, πού μυαλό για σπίτι… Γύρναγε Ολλανδίες, Αφρικές, Αμερικές, Αυστραλίες, Κίνες! Τελικά, δε μού πες, σου φαίνεται εσένα σωστό που πήγαν και βάλανε τον κάδο των σκουπιδιών μπροστά στο μαγαζί του Κινέζου;

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:58

Ένα τόσο δα δαχτυλιδάκι

«Και, δηλαδή, τώρα δεν θα μου μιλάτε, Σόνια;»
Η Σόνια γύρισε κι΄ άλλο την πλάτη της, τόσο που παρολίγο να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο από την άλλη μεριά. Διόρθωσε γυρίζοντας ανεπαίσθητα προς την προηγούμενη κατεύθυνση, αλλά η καρέκλα έτριξε και τέλος πάντων αυτό το πέρα δώθε ήταν τελικώς αστείο και τούρθε να γελάσει. Και έβηξε.

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:57

Το Σαλόνι

Κι’ έμεινε με το χέρι υψωμένο, στη μέση του δρόμου, τα κτίρια να φωτίζονται μισά από τις κολώνες, τα αυτοκίνητα αραιά, ταξί πουθενά.
Πόσα;
Είχε σηκώσει το χέρι του για να φύγει όσο πιο γρήγορα γινόταν από εδώ πέρα.

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:56

Σαββατόβραδο

Την είδε που ταράχτηκε. Και τρόμαξε και χάρηκε. Λες να πάθει κάτι τώρα εδώ; Μπορεί και να σταματήσει να τρώει τόσο πολύ, όμως. Αυτά που βγάζουν από την λιποαναρρόφηση τα κάνουν ζωοτροφές. Το πίστεψε εκείνη κι’ άρχισαν να τρέμουν τα ζελέδια της. Μετά στον άλλον είπε πως στον ορό θρέψης βάζουν τα λίπη από τις λιποαναρροφήσεις. Ήταν τόσο αδύνατος που τα κόκαλα στην πλάτη του έμοιαζαν σαν να είχε φορέσει το πουκάμισο μαζί με την κρεμάστρα. Τι να τούλεγε για ν’ αρχίσει να τρώει;

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:55

Πατήρ,…

Mε ποια σειρά να τους βάλω μέσα στο χαρτί. Αυτό με απασχολεί. Πώς να τους εμφανίσω ταυτόχρονα χωρίς να δώσω προτεραιότητα σε κανέναν τους. Σκέφτηκα να βάλω το κείμενο του καθενός σε μια στήλη, τρεις συνολικά, αλλά η αριστερή στήλη που διαβάζεται πρώτη δίνει προβάδισμα στον ένα τους. Θεωρήστε λοιπόν ότι η σειρά είναι τυχαία. Ένας άστεγος1, ένας σχιζοφρενής2 και ένας ανάπηρος3. Υπαρκτά πρόσωπα σε διαφορετικούς χώρους, που η απόστασή των χώρων αυτών με κάνει να θέλω να φανταστώ, άρα, να γράψω.

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:52

Γαλάζιο

Θέλω να σημειώσω, λοιπόν, για κείνες τις κοπέλες που, ίσως απαρατήρητες, με ίσια συνήθως μαλλιά και διάφανα μυωπικά γυαλιά, γαλάζιο μπλουζάκι πάνω από ανοικτό γκρι παντελόνι και λεπτά σανδάλια, κρατούν ένα χαμόγελο καθώς μια γιαγιά στηρίζεται στο χέρι τους στην μικρή απογευματινή της βόλτα, ή ένας τυφλός αδερφός (με την ίδια ομορφιά) διακριτικά τους αγγίζει το χέρι στον περίπατο, ή βαστούν στα χέρια τους ένα μικρό τσαντάκι από τοπικό μαγαζί που μέσα έχει κάτι ευτελούς τιμής μα μεγάλης αξίας γι’ αυτές, και που την Δευτέρα στην δουλειά φέρνουν μαζί τους αυτή την απλότητα και δεν έχουν τι να την κάνουν, τόσο ομοιόμορφες που πρέπει να είναι.

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:51

Ανακύκλωση

Κι’ ήταν μαρτύριο για αρκετούς η επιστροφή με τις γεμάτες ψώνια σακούλες από τα στενά πεζοδρόμια, κι’ αναγκάζονταν να κατεβαίνουν στον δρόμο, που κι΄ εκεί με δυσκολία χώραγε να περάσει ένα αυτοκίνητο ανάμεσα στα παρκαρισμένα, και έπρεπε να έχεις το νου σου, να εντοπίζεις το χαρακτηριστικό σχήμα των κυρτωμένων ώμων, το βαρύ βάδισμα, τις τσάντες που σχεδόν ακουμπάν στην άσφαλτο σε κάθε ανεβοκατέβασμα του σώματος, το βλέμμα που έχει ήδη από τώρα την εξάντληση και την απελπισία της σκέψης για την επόμενη φορά που θα πρέπει να γίνει η ίδια διαδικασία.

Σάββατο, 01 Οκτώβριος 2016 09:50

Αγανάχτηση

Μετά κατάλαβα ότι με έβριζε. Στην αρχή μου φάνηκε ήχος από κάτι που κάνει φουσκάλες, σαν νάχεις ρίξει ξύδι πάνω σε σόδα. Κι΄ ύστερα στο βάθος από την ανάσα αυτή τη βραστή, άκουσα τη φωνή που έλεγε βρισιές. Κοίταξα το ρολόι, δυόμιση, σκοτάδι έξω, άχνα δεν ακουγόταν παρά το τηλέφωνο που είπα πως αν ο απέναντι καθόταν έξω θα το άκουγε. «Να χαθείς βρωμόπαιδο», είπε στο τέλος πεντακάθαρα και βρόντηξε το τηλέφωνο. Δεν ταράχτηκα, λάθος θάτανε είπα και ξανακοιμήθηκα με τη σκέψη πως κάποιος γλύτωσε ένα βρισίδι και τόφαγα εγώ.

Παρασκευή, 27 Μάιος 2016 07:17

Μια Ελένη

«Τώρα μπορείς να πιείς μια γουλιά κρασί»
ή
«Τώρα μπορώ να πιώ μια γουλιά κρασί»
έλεγε στον εαυτό του.

Σάββατο, 21 Μάιος 2016 09:40

Βαρύτερη ψυχή

Κι ο Χρόνος έτσι στάθηκε ανάμεσά τους: θολώνοντας τα μάτια του πατέρα και ρυτιδώνοντας το πρόσωπο της κόρης. Κείνος τότε άπλωσε τα δάχτυλα στο κεφάλι της και ψηλάφησε με δύναμη το σαγόνι, τα ζυγωματικά, το μέτωπο σα νά ψαχνε να φτάσει κάτω απ' το δέρμα σ' αυτό που θάμενε όταν η σάρκα θάχε κυλίσει στο χώμα και «Κόρη μου!» είπε, και της έπιασε τα χέρια σαν νάταν ολοκάθαρα από αίμα, και ψηλά ακούστηκε ένα κρώξιμο από γλάρο ή από κοράκι.

Σελίδα 1 από 4