Άντα Καραγιαννίδου

Πέμπτη, 14 Απρίλιος 2016 13:41

Το άγγιγμα τς πεταλούδας

Μερικά χρόνια πριν, την ήσυχη γειτονιά μας αναστάτωσε μια τραγική είδηση. Ο Ορέστης σκότωσε τη Δέσποινα. Μεθυσμένος, την έσφαξε με το μαχαίρι της κουζίνας. Τον καταδίκασαν σε δεκαπέντε χρόνια φυλάκιση. Τα παιδιά τους ανέλαβαν κάποιοι συγγενείς της Δέσποινας.

Πέμπτη, 14 Απρίλιος 2016 08:40

Το καναρίνι πέθανε

Ξύπνησα με κακό προαίσθημα. Βουβό το σπίτι. Το καναρίνι! Γιατί δεν τ’ ακούω; Τι έγινε;
Έτρεξα στο σαλόνι κοντά στο κλουβί του. Το βρήκα πεσμένο μπρούμυτα. Το κορμί του άψυχο, στραμμένο προς το παράθυρο, με τα φτερά ανοιχτά. Σαν να ήταν έτοιμο να πετάξει. Να γιατί δεν άκουσα το κελάηδισμα του. Πέθανε!

Παρασκευή, 08 Απρίλιος 2016 04:44

Η μοναχή και ο Σαγκάλ

Πρόσφατα έμαθα ότι η Ελένη, κόρη μιας φίλης, αποφάσισε να γίνει καλόγρια. Αρχικά παραξενεύτηκα, από την άλλη ανησύχησα. «Κάτι σοβαρό θα πρέπει να της συνέβη για να πάρει μια τέτοια απόφαση», σκέφτηκα. «Ερωτική απογοήτευση», μου είπε η μητέρα που μου τηλεφώνησε και με κάλεσε σπίτι της «να τα πούμε από κοντά», όπως είπε.

Πέμπτη, 10 Μάρτιος 2016 11:25

Γλυκό του κουταλιού

Ταβάνι σπιτιού, λευκό, καθαρό, κομμένο γύρω γύρω σαν κονσερβοκούτι, σύριζα στους τοίχους. Στέκεται από θαύμα. Φοβάμαι ότι θα πέσει. Οι τοίχοι, βαμμένοι κάποτε σε ανοιχτό μπλε, είναι γεμάτοι ρωγμές. Βλέπω στο τραπέζι τρία αναμμένα κεριά. Κάνει φοβερό κρύο. Η παγωνιά διαπέρασε όλο το σώμα μου. Τα χέρια και τα πόδια μουδιασμένα. Και τότε είδα το λιγοστό φως των κεριών να φανερώνει τρεις φιγούρες, ντυμένες σε λευκά. Πέρασαν δεξιά από το τραπέζι και ήρθαν κοντά μου. Με κοιτούσαν αρκετή ώρα. Σιωπηλά. Ένιωσα σαν να μου σφίγγει το λαιμό μια πετονιά ή ένα λεπτό μεταλλικό σύρμα που δεν μ’ αφήνει όχι να μιλήσω, αλλά ούτε να αναπνεύσω. Δεν ήταν έτσι στην πραγματικότητα. Απλά ερχόταν από αυτούς το συναίσθημα ότι μ’ έπνιγαν. Από αυτούς ερχόταν και το κρύο. Προσπάθησα να κουνήσω τα χέρια και τα πόδια μου. Ξαφνικά οι τρεις φιγούρες εξαφανίστηκαν, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά πάνω μου. Τρόμαξα.