Δευτέρα, 28 Μάρτιος 2016 07:23

Θηλασμός

Γράφτηκε από την

Απέμεινα μόνος μου στο τραπεζάκι με τα μάτια καρφωμένα στο μωρό απέναντι. Ο φίλος με παράτησε μετά το μαλάκα, δεν πρόσεχα τι έλεγε. Τι έλεγε; Διακοπές, κούραση, έλεγε, η δουλειά του. Σιωπή, τα μάτια μου στο μωρό. Στρουμπουλό, ροδαλό με έναν φιόγκο στο κεφάλι, να ξεπηδούν λέξεις και να χορεύουν αδιάντροπα. Μωρό, χαρά, κλάμα, ευθύνες, μωρό μικρό, μάνα που θηλάζει, μικρομάνα δεν με θέλει πια, η μάνα μου θηλάζει το μικρό παιδί. Απογαλακτίζομαι, μεγαλώνω δεν με εξουσιάζει, εξουσία πάντα μια γυναίκα. Η μάνα, η πρώτη αγάπη, η τελευταία αγκαλιά. Αυτονομία, αυτάρκεια, μα δεν την θέλω, ο παράδεισος χρειάζεται παρέα και εγώ μόνος, εκεί να πίνω τον καφέ μου, με ένα μαλάκα με πέταξε στα αζήτητα. Έφταιγα; Όχι δεν έφταιγα; Κάνω λάθη; Ποτέ, πότε; « χρειάζομαι διακοπές ” φωνάζει το διπλανό τραπέζι και χώνει την λέξη στα ρουθούνια μου. Διακοπές, διάλλειμα, βόλτες, χορός ,ποτό, γυναίκες .Θα βρω παρέα. Θα βρω; Αυτή δεν θα είναι εκεί, με έδιωξε και την άφησα. Να την βρω ,θα τρέξω, τρέχω κοντά της , να την παρακαλέσω, πάμε διακοπές, στην πρώτη μας παραλία, θα την βρούμε από τις μυρωδιές, τις εικόνες έσβησα. Τα πόδια μου με γυρίζουν στο εργένικο σπίτι, στο μονό κρεβάτι με την εικόνα της Παναγιάς- βρεφοκρατούσας, δώρο της μάνας μου. Πέτα την, μου φωνάζω, σκεπάζομαι και ανάβω το φωτάκι να την φωτίσω, αύριο θα σε πετάξω της ουρλιάζω μέσα στην προσευχή μου.