Ηλίας Μαϊδάτσης

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 10:40

Δυαδικός βρόγχος

Δεν μπορείς να μάθεις τα πάντα, μόνο αυτά τα λίγα που ψάχνεις και συχνά-πυκνά κι αυτά τα λίγα που δεν ψάχνεις, αναλογιζότανε καθώς δρασκέλιζε με τα δυαδικά του βήματα από τοποθεσία σε τοποθεσία στην προσπάθεια του να συλλέξει πληροφορίες. Όλες μαζεμένες μέσα σε μεταλλικά κουτιά κι αυτά μέσα σε άλλα κουτιά, ολάκερα κτίρια με τέτοια κουτιά σε εκατοντάδες σημεία του πλανήτη και αμέτρητα καλώδια να τα συνδέουν μεταξύ τους, κουτιά γεμάτα με εικόνες, με κινούμενα στιγμιότυπα, με τρισεκατομμύρια λέξεις σε τακτοποιημένη σειρά, με ήχους και νότες σε αναρίθμητους συνδυασμούς μεταξύ τους που φτιάχνουν μουσικές, εγκλωβισμένες και σφραγισμένες ώστε να μην μπορούν να δραπετεύσουν από κει μέσα, όλα αυτά άμεσα διαθέσιμα στα μάτια του, όλα αυτά χαϊδεύουν μεγαλόπρεπα τ’ αυτιά του, αχ γιατί όχι και κάποια απ’ αυτά και τη γλώσσα του.

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:48

Ο καφές της σιωπής

«Πάψε πια! Σε βαρέθηκα. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Σε βλέπω και μου ανάβουν τα λαμπάκια! Το κατάλαβες;»

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:46

Ψάχνοντας τη φάλαινα που «κλαίει»

«Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορούμε να τη βρούμε Μέρι;»
«Είναι υγιής… Είναι ακόμα εδώ!»
«Εδώ; Που ακριβώς; Το εδώ στον Ειρηνικό είναι κάτι απροσδιόριστο.»
«Πιστεύω πως είναι από κάτω μας…»

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:45

Οι Ροζ Πουέντ

Χάιδεψε με τα ακροδάχτυλα τις μικρές ροζ πουέντ που ήταν κρεμασμένες στον τοίχο των τροπαίων. Άφηνε το δαχτυλικό της αποτύπωμα πάνω στο γυαλιστερό τους ύφασμα όχι τόσο σαν μια προσπάθεια θύμησης όλων όσων την ένωναν μ’ αυτές όσο επιβεβαίωσης πως οι μνήμες της δεν ήταν κάποιο αποκύημα φαντασίας, ένα γλυκό όνειρο σαν αυτά που έρχονται τις κρύες νύχτες και σε ζεσταίνουν. Εικόνες θολές μέσα στη λήθη που γεννά ο χρόνος, γεμάτες ίχνη σε μεγάλες σκηνές λουσμένες στο φως και στη δόξα. Λίγα κόκκινα τριαντάφυλλα στην αγκαλιά της σε κάθε πέσιμο της αυλαίας παρέα με χειροκροτήματα και επιφωνήματα. Πολλές μικρές στιγμές που έφτιαχναν λίγες μεγάλες.

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:44

Οι καφέδες της Τρίτης

Δεν απόρησα που τις είδα μαζεμένες για μια ακόμη Τρίτη στο καφέ της παραλιακής. Η συνάθροισή τους ήταν σίγουρα αποτέλεσμα κάποιας μυστικιστικής τελετουργικής διαδικασίας που απώτερο σκοπό προφανώς είχε όχι μόνο τον ερεθισμό του ουρανίσκου από τον φρεσκοσερβιρισμένο καφέ , αλλά και τη δήλωση της παρουσίας τους στο ενεργό εκείνο κομμάτι της νεολαίας που αναζητά απεγνωσμένα μια νέα γνωριμία. Δεν μπορούσα να εξηγήσω αλλιώς γιατί κάθε βδομάδα, την ίδια μέρα και ώρα οι τρεις δροσερές γεμάτες σκέρτσο πιτσιρίκες απολάμβαναν τον καφέ τους στο ίδιο μαγαζί. Στην αρχή με μια γρήγορη διερευνητική ματιά τσεκάριζα τα γκαρσόνια ψάχνοντας να βρω εκεί την αιτία αυτής της συνάντησης. Διασταύρωνα τα βλέμματα τους με αυτά των κοριτσιών αδυνατώντας να διακρίνω κάτι πονηρό, κάτι που θα επιβεβαίωνε την θεωρία μου έστω και στο ελάχιστο. Στη συνέχεια τους θαμώνες, έχοντας τα μάτια μου ορθάνοιχτα, μήπως και χάσω κάποια κίνηση, ένα νεύμα, κάτι που στην τελική θα πρόδιδε το φοβερό μυστικό και θα αποκάλυπτε την αλλόκοτη αλήθεια. Γιατί δεν είναι συνηθισμένο αυτό το φαινόμενο.

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:43

Το άγαλμα της Θεάς

Αναμφίβολα εκείνη η ακούσια επίσκεψη στο μουσείο, μια τόσο ζέστη μέρα, δεν ήταν και ότι καλύτερο θα μπορούσα να κάνω το απόγευμα της Παρασκευής. Ποιος εγώ, ανάμεσα σε κίονες δωρικού ρυθμού και αιγύπτιες βασίλισσες χωμένες σε σαρκοφάγους, εγώ δίπλα σε μηχανισμούς μικρονήσων και κεφάλια καλυμμένα με Κολοκοτρώνιαιες περικεφαλαίες. Όμως ο δάσκαλος του σεμιναρίου ήταν αμείλικτος. «Δεν πιστεύω να λείψει κανείς. Πώς να κάνεις τρίτο κύκλο χωρίς μουσείο;»

Παρασκευή, 13 Μάιος 2016 07:11

Αμετανόητη

ΙΑΣΩΝΑΣ: Τι πήγες κ’ έκανες; Τίποτα δεν θα ναι όπως πριν.
ΜΗΔΕΙΑ: Τι σημασία έχει το πριν και το μετά; Ο χρόνος είναι πάντα το τώρα.
ΙΑΣΩΝΑΣ: Το τώρα είναι καταστροφή.

Παρασκευή, 13 Μάιος 2016 07:09

Καυτό μέταλλο

Την είδε που μπήκε στο σπίτι κλείνοντας απαλά την πόρτα και προχώρησε προς το σαλόνι με εκείνο το βάδισμα της ενοχής που την ακολουθούσε τον τελευταίο καιρό.

«Πολύ δουλειά πάλι σήμερα στο γραφείο είμαι πτώμα, θα κάνω ένα μπάνιο και θα κοιμηθώ» είπε σε μορφή επίσημης ανακοίνωσης, με βαριεστημένο ύφος και ξεφυσώντας.

Παρασκευή, 13 Μάιος 2016 07:08

Βαρκάδα

Είναι η πιο κατάλληλη στιγμή έτσι όπως κάθεται στην άλλη άκρη της μικρής βάρκας με τα χέρια της σφιγμένα και εγώ χαλαρός και ήρεμος κάνω νωχελικά κουπί. Μ’ αρέσει που φοβάται αν και προσπαθεί να μην το δείχνει παρόλο που δεν ξέρει καθόλου κολύμπι. Ναι με ξάφνιασε η καταφατική της απάντηση στην πρόσκλησή μου για μια ρομαντική βαρκάδα, όταν τόσο καιρό αδιαφορούσε παντελώς για την ύπαρξή μου, δυο ξένοι στο ίδιο σπίτι, αλλά αμέσως κατάλαβα ότι δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια παράταση της υπαινιχτικής μας ευτυχίας.

Δευτέρα, 11 Απρίλιος 2016 11:13

Το δωμάτιο του έρωτα

Ήταν πια μεσάνυχτα όταν μπήκα στο σπίτι. Άναψα ένα πορτατίφ και κάθισα στο κρεβάτι. Κρέμασα τα χέρια μου και έσκυψα το κεφάλι μου, όπως μια μαριονέτα αφημένη σε μια γωνιά μετά από παράσταση. Έκατσα εκεί για πολύ ώρα μόνος.

Σελίδα 1 από 3