Πέμπτη, 31 Μάρτιος 2016 07:12

Μεταμφίεση

Γράφτηκε από τον

Επέμενε να είναι μέσα της. Δεν ήταν η ώρα ακόμα. Αισθανόταν για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου εκείνη να ιδρώνει άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο. Το «λιγότερο» τον ενοχλούσε το τελευταίο διάστημα. Έβλεπε το πρόσωπό της παραμορφωμένο. Οι κόρες των ματιών της διεσταλμένες, το στόμα της ορθάνοιχτο και πολλές οι ανάσες που τον άφηνε να κλέβει με τη θέλησή της. Πόσες, άραγε, ανάσες κλέβανε οι προηγούμενοι; Η αφημένη έκφρασή της άρχισε να τον αηδιάζει. Ένιωθε την επιθυμία να δει κάτι στο πρόσωπό της, κάτι που δεν είχε δει κανένας άλλος. Ήθελε ξαφνικά να την χαστουκίσει όχι από έξαψη, αλλά με ωμή βία. Σκέφτηκε να τελιώσει μέσα της χωρίς εκείνη να το περιμένει. Ε και; Θα της έδινε γενναιόδωρα ένα κομμάτι του εαυτού του και εκείνη θα το μοιραζόταν εξίσου απλόχερα με τους επόμενους. Αν όμως εκσπερμάτωνε στο πρόσωπό της; Η βάλανός του ήταν τόσο καυτή που ο ίδιος ένιωθε σχεδόν σίγουρος ότι το σπέρμα του θα τσουρούφλιζε το πρόσωπό της. Το μοναδικό πρόβλημα που τον απασχόλησε εκείνη τη στιγμή ήταν στο μέλλον θα ακολουθούσαν ενδεχομένως κι άλλοι εραστές. Με δυσκολία ανεχόταν τους προηγούμενους.

 

Οι ανάσες της έγιναν πιο λίγες και υγρές, τα φρύδια της έσμιξαν και η φωνή της ανεπαίσθητα ένρινη. Κάτι θα διάβασε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Ναι, ήταν κι εκείνος βέβαιος πια. Θα ξεκούμπωνε το σώμα της, θα το φόραγε και θα αναμετριόταν με τους προηγούμενους εραστές της.

 

Τελευταία άρθρα από τον/την Γιώργος Πολυχρονίου