Χριστίνα Χρονοπούλου

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 10:50

Εν πάση περι-πτώσει…

Διαβάζω στο σάιτ : «Εργαζόμενοι στην Ιαπωνία μέχρι τελικής πτώσης»… Μέχρι τελικής πτώσης και εγώ μπροστά στο φωτεινό παράθυρο των 17 ιντσών. Μέχρι τελικής πτώσης, μέχρι τα μάτια μου να αρνηθούν να υπακούσουν άλλο στη μανιασμένη μου επιθυμία να ξετρυπώνω όλες εκείνες τις πληροφορίες από τους πιο ιδιαίτερους και σπάνιους ιστοτόπους του διαδικτύου. Xρειάζομαι και άλλα μάτια, και δεύτερο και τρίτο ζευγάρι για να ρουφήξω λίγη ακόμη δόση «πληροφόρησης». Κλικάρω και ανοίγω κάθε είδους παράθυρο. Το παράθυρο της γνώσης ή της πλάνης, αλλά δεν έχει σημασία. Αν άνοιγα μια πόρτα αντί για παράθυρο δε θα ήμουν τόσο ασφαλής… Θα έπρεπε να βγω από την πόρτα και να βρω το δρόμο, πολύ τολμηρό. Έτσι λοιπόν, στέκομαι πίσω απ΄ τα παράθυρα και απολαμβάνω να περιηγούμαι ηδονοβλεπτικά σε κύκλους γνωστών και άγνωστων κοινωνιών. Κάνω αμήχανες βουτιές στις ιστορίες του κόσμου, του δικού μου και των άλλων. Τα διαβάζω όλα ή μάλλον διαβάζω περισσότερο τα έντονα γράμματα που τα στοιχεία τους σε διάταξη καρφώνονται στο μυαλό μου. Το χθες, το σήμερα, το αύριο σε τίτλους. Διαβάζω κυρίως τους τίτλους τους πιο εντυπωσιακούς: