Ελένη Βασιλάκη

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 10:45

Περού

Αθήνα, 2012

Ο πάγκος που με χωρίζει απ’ την πωλήτρια καλλυντικών στο πολυκατάστημα μοιάζει τείχος αδιαπέραστο, ένα εμπόδιο ανάμεσα σε μένα και τα προϊόντα που βρίσκονται πίσω του, φαρδύς, ορθογώνιος, με νερά πάνω στο ανοιχτόχρωμο ξύλο, γραμμές μου θυμίζουν, γράμματα ψηφιακά ή αριθμούς κάποιου κωδικού, όχι, κάρτα ανεργίας μου θυμίζουν, αυτή τη μακρόστενη καρτούλα με το γλυκό πορτοκαλί χρώμα- σαν αυτό το βαζάκι εδώ μπροστά που μου κάνει κλικ στο μυαλό τόση ώρα- την έχω διαρκώς στο πορτοφόλι μου, αυτή η καρτούλα είναι που με χωρίζει από την πωλήτρια και κυρίως από τα προϊόντα πίσω της, τα γυαλιστερά τετράγωνα και οβάλ κουτάκια, τα σωληνάρια με το μαγικό υγρό που θα απαλύνει τις ρυτίδες, σίγουρα θα απαλύνει τις ρυτίδες, και_

Παρασκευή, 15 Ιούλιος 2016 15:50

Αρκεί να μη θες να γράψεις

Θες να γράψεις ότι άνθρωποι περιφέρονται σαν φαντάσματα μέσα στο σπίτι στις τρεις η ώρα τα χαράματα με το κλιματιστικό να λιώνει από τη ζέστη που σκάει απέξω και ξεχειλίζει από μέσα τους. Ανάβεις κι άλλο τσιγάρο και γυρίζεις την κουβέντα σε αδιάφορα θέματα, στο ματς που έληξε ισόπαλο και στο θόρυβο του σκουπιδιάρικου, πόσα περνάνε κάθε βράδυ, νομίζω πως άκουσα κι άλλο πριν λίγο, εσύ το άκουσες;

Δευτέρα, 20 Ιούνιος 2016 07:40

Η Δημιουργία του Κόσμου

Πρώτα χώρισα τα νερά κι έκανα το φως και το σκοτάδι. Σ’ αυτό το τελευταίο ήμουν καλύτερος. Έκανα βουνά και ποτάμια και θάλασσες και ωκεανούς. Έκανα δέντρα, ζώα, βλαστήματα και καρπούς. Και μου φάνηκε καλό. Έκανα τον ουρανό και τη γη, τ’ αστέρια και τους πλανήτες. Έκανα και τον άνθρωπο, το καλύτερο δημιούργημά μου. Kατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή μου. Και μου φάνηκε καλό.

Δευτέρα, 20 Ιούνιος 2016 07:39

Απεταξάμην

Γύρισες. Κι είναι όλα όπως πρώτα λες. Λάθος, χθες ήταν αλλιώς. Διαλαλείς τα δώρα σου για να με δελεάσεις, μα περνάς απαρατήρητος γλυκέ μου.. Ξέχνα το, δεν είσαι πια πραματευτής ονείρων ούτε κρύβεις μυστικά που με γοητεύουν να τ’ ανακαλύψω. Και τ’ αστεία σου πλέον βαρετά, δεν με νανουρίζει η μουσική σου, κάνεις τη φωνή σου απαλή στ’ αυτιά μου κι αυτή σκορπίζει στα σκοτάδια μου, αυτά που άφησες πριν φύγεις, θυμάσαι, έτσι χαρά μου; Σε βλέπω, με προκαλείς να έρθω εκεί κοντά σου, ξέρεις την αδυναμία μου, την ξέρεις πολύ καλά, άλλοτε με μια σου λέξη, ένα νεύμα, παραδινόμουν ολόκληρη στα θέλω σου και πόσο μου άρεσε, μου άρεσε τρελά, μα αλλιώς ήτανε χθες. Μην πλησιάζεις, προτιμώ να είμαι μακριά σου, θες να κατακτήσεις πάλι τις διαδρομές του μυαλού μου, ω, το ήξερες τόσο καλά, το μυαλό έκανε και τότε τη ζημιά, όχι το σώμα, το μυαλό. Τώρα πια είμαι θωρακισμένη, μην πλησιάζεις, δεν το βλέπεις; Σου γυρίζω σταθερά την πλάτη, έχω επιλέξει άλλου είδους αυταπάτες, το μυαλό βλέπεις τα κάνει όλα, όχι το σώμα, το μυαλό, το σώμα σωπαίνει και ζει αλλού. Δες με, βαδίζω προς την αυγή με το γαλακτερό φως που περίμενα τόσο καιρό να δω, ακούω ήδη εκείνα τα τύμπανα και τη φωνή που έψαχνα διαρκώς στο όνειρο κι όλο τα έχανα, εσύ μου τα ‘κρυβες, φύγε, τρέξε στης ζωής σου το απαίσιο λάθος. Τελείωσες.

Σάββατο, 21 Μάιος 2016 09:45

Ακίνητη

Όταν ξύπνησα εκείνο το πρωί, με κλειστά ακόμη τα μάτια, άκουσα τις ομιλίες απ’ την κουζίνα. Δεν ήθελα να δω κανέναν απ’ όσους θα μας επισκέπτονταν σήμερα, να δίνω εξηγήσεις για τη διάθεσή μου, τις σιωπές μου, ήθελα να γυρίσω πλευρό, να κουκουλωθώ ως πάνω και να μείνω ακίνητη.

Παρασκευή, 13 Μάιος 2016 07:16

Στο σκοτάδι

Το σκυλί πλησίασε το σώμα που κειτόταν ανάμεσα στους θάμνους, μύρισε διστακτικά τριγύρω και αλύχτησε σιγανά προς το αφεντικό του. Ο άντρας γονάτισε και ψηλάφησε το νεκρό κορμί, πρώτα τα μαλλιά κι ύστερα το πρόσωπο ακουμπώντας απαλά το λαιμό. Προσπάθησε να φανταστεί πώς θα φαίνονταν τα σημάδια του στραγγαλισμού στο φως της μέρας. Τα χέρια του πασπάτεψαν πάλι το κεφάλι για να βεβαιωθεί πως το λευκό μαντήλι ήταν δεμένο σφιχτά γύρω από τα μάτια. Σηκώθηκε και τίναξε το παντελόνι του στα γόνατα, σφύριξε σιγανά στο σκυλί και γύρισε να φύγει κρατώντας το μπαστούνι του. Το αυτί του, εξασκημένο στους θορύβους, έπιασε ένα σούρσιμο στους θάμνους. Απόμεινε για μια στιγμή ακίνητος στο σκοτάδι μα ο θόρυβος δεν ακουγόταν πια. Αναποφάσιστος περίμενε λίγο κι ύστερα συνέχισε το δρόμο του αφήνοντας το σκύλο να τον οδηγήσει.

Παρασκευή, 13 Μάιος 2016 07:14

Ο αφανισμός μου

στίχος 1341: ΙΑΣΟΝΑΣ: γημαί σε, κήδος εχθρόν ολέθριόν τ’ εμοί
να μου γενείς εχθρός κι αφανισμός μου
στίχος 1360: ΜΗΔΕΙΑ: της σης γάρ ως χρή καρδίας ανθηψάμην
την καρδιά σου έχω σπαράξει εγώ καθώς ποθούσα

ΙΑΣΟΝΑΣ: Και πως θα ζήσω τώρα χωρίς απογόνους, έρημος κι ατιμωμένος, κι ο πόνος μου αβάσταχτος για τα σπλάχνα μου που έσφαξες απάνθρωπα, έτσι που δεν το χωράει ο νους ούτε βροτών ούτε αθανάτων.

Πέμπτη, 28 Απρίλιος 2016 06:38

Το γέλιο

Τον ένιωσε να την γυρίζει μπρούμυτα και να μπαίνει μέσα της με μια κίνηση. Η Άννα δεν έβγαλε άχνα. Το μυαλό της δεν ήταν εκεί. Ήταν στο δίπλα δωμάτιο που κοιμόταν η μικρή. Τα χέρια του ακούμπησαν στην πλάτη της κι ύστερα κατέβηκαν στη μέση της, κατάλαβε πως ήθελε να την τραβήξει προς την μεριά του για να μπει πιο βαθιά. Η ανάσα του ήταν κοφτή, τον άκουγε να βογγά στο σκοτάδι, ενώ τέντωνε τ’ αυτιά της μήπως ακούσει θόρυβο από το παιδικό δωμάτιο. Το κορμί της τρανταζόταν τώρα πιο βίαια σε κάθε του διείσδυση, δεχόταν το σπρώξιμο χωρίς αντίσταση, έχωνε το πρόσωπό της στο μαξιλάρι ενώ σκεφτόταν τα γόνατά της που πονούσαν.

Μάλλον έχω αργήσει. Οι άλλοι θα έχουν ήδη φτάσει. Το κεφάλι μου είναι βαρύ, μια μόνιμη νύστα, όλα μαζί ανάκατα στο νου μου, θολά κι αυτός ο δρόμος ατέλειωτος και έρημος, δεν βλέπω άλλα αμάξια, τελευταίος θα’ μαι. Το τηλέφωνο, ξέχασα να το κλείσω, δεν θέλω τώρα κάποιον να με ενοχλήσει, πρέπει να συγκεντρωθώ. Θα ακούσω μουσική, τι μουσική, ξέρω, πού το βαλα εκείνο το CD, νάτο, my own personal Jesus.

Τρίτη, 05 Απρίλιος 2016 07:15

Σιωπή

Βλέμμα μπροστά. Βλέμμα κοντά, μακριά, πέρα, πιο πέρα. Βλέμμα γύρω, τριγύρω. Είμαι σε μια γκρίζα αυλή οχυρού. Δεν πρέπει να είμαι εδώ πολύ καιρό.
Βλέμμα κάτω. Στα πόδια μου βρίσκονται πλατανόφυλλα σωρός. Δεν έχουν χρώμα. Δεν διακρίνω το σώμα μου καθαρά, μοιάζει με περίγραμμα. Βλέμμα πάνω. Κλειδιά περίτεχνα σκαλισμένα, προορισμένα ν’ ανοίγουν πόρτες βαριές, κρέμονται από γυμνά δέντρα.

Σελίδα 1 από 2