Χάρης Κυριακούλης

Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2017 10:42

Θεϊκό Διαδίκτυο

«Μεγάλε τι είναι τούτο, καινούριο μοντέλο; Πω, τι τεράστια οθόνη είν’ αυτή; Για να δούμε πώς λειτουργεί. Δεν έχει πληκτρολόγιο, μόνο με τη σκέψη… Μάλιστα, και τι είναι η σκέψη;»
«Σκέψη είναι η μηχανή άμεσης μεταφοράς στο αντικείμενο τού “θέλω”».

Παρασκευή, 24 Ιούνιος 2016 14:27

Αποκάλυψη (το νόμισμα)

Ο ανηφορικός δρόμος διέσχιζε μια δασώδη έκταση που οδηγούσε στο ιερό όπου τελούνταν μυστήρια προς τιμήν του θεού Καβείρου. Το αυτοκίνητο σταμάτησε. Πολλά νερά και πλούσια βλάστηση τριγύρω. Μέρος ιδανικό για μυστηριακές τελετές. Ο άνθρωπος, σκιά φθαρτή, έρχεται ξανά και ξανά ως προσκυνητής, προσδοκώντας την αναγέννηση.

Παρασκευή, 24 Ιούνιος 2016 14:26

Λόλα

Είμαι ο Ισίδωρος, ένας συνηθισμένος άνθρωπος γύρω στα πενήντα. Ζω με τη μητέρα μου. Ξεχασμένος ακόμη κι από τον ίδιο μου τον εαυτό, πίστευα ότι είχα ξεμπερδέψει από τις εκπλήξεις της ζωής.

Δευτέρα, 28 Μάρτιος 2016 09:00

Το βιογραφικό του κ. Αντωνάκη

Χάρης Κυριακούλης
«Κύριε Αντωνάκη, μου δίνετε το βιογραφικό σας, παρακαλώ;»

«Το βιογραφικό μου; Τι το θέτε εδώ το βιογραφικό μου;»

«Και πώς θα ξέρουμε, αγαπητέ μου, πού θα σας στείλουμε χωρίς αυτό;»

Δευτέρα, 28 Μάρτιος 2016 07:25

Δάκρυα της έκστασης

Την πλησιάζει αργά, γεφυρώνοντας το κενό που δημιουργεί η απόσταση. Φιλιούνται με πάθος. Οι γλώσσες μοιάζουν με σπαθιά, αποτραβιούνται μονάχα για να πάρουνε ανάσα, κι έπειτα επιστρέφουν και πάλι στη μάχη του φιλιού.

Βγάζει την μπλούζα, την πετά μακριά. Τα δάχτυλά του με έμπειρες κινήσεις ξεκουμπώνουν το παντελόνι, το τραβούν προς τα κάτω, χουφτώνει με πάθος τους σφιχτούς ολοστρόγγυλους γλουτούς της. Τα φιλιά συνεχίζονται, οι ανάσες τους καυτές. Η γλώσσα του τη μυεί στη αιώνια λατρεία του έρωτα. Ο χτύπος της καρδιάς της φτάνει στ’ αυτιά σαν ερωτική μελωδία. Διώχνει μια τούφα από τα μαλλιά και χώνει το πρόσωπο στο πλάι του λαιμού της. Δαγκώνει απαλά το λοβό του αυτιού, η γλώσσα του εξερευνά κάθε πτυχή. Κατεβαίνει διαγράφοντας υγρές διαδρομές στο λαιμό και στον ώμο της. Οι ρώγες ερεθισμένες, προσμένουν τα χείλια, τη γλώσσα. Τα δόντια του σκορπούν μικρές δαγκωματιές που προσφέρουν ηδονή και πόνο ταυτόχρονα. Πάθος σιγοκαίει τα δυο κορμιά.

Παρασκευή, 04 Μάρτιος 2016 10:34

Οι Σκέψεις του Άρη

Σηκώθηκε από το κρεβάτι, φόρεσε τις παντόφλες και πήγε στο μπάνιο, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο. Σήμερα είχε τα γενέθλιά του. Έλεγξε τις τελευταίες ρυτίδες που ζωγράφιζαν ένα άλλο νέο είδωλο που σιγά σιγά γινότανε θαρρείς ξένο. Άπλωσε τον αφρό με τις άκρες των δαχτύλων στα μαγούλα και το πιγούνι. Πήρε την ξυριστική μηχανή κι άρχισε με επιδέξιες κινήσεις να απομακρύνει τα γένια από το πρόσωπό του. Όσο μεγαλώνουμε τόσο πιο άχρωμες μοιάζουν οι γιορτές. Ενώ όταν ήμασταν πιτσιρίκια είχαν χρώματα φωτεινά και μυρωδιές…

Πέμπτη, 03 Μάρτιος 2016 07:03

Το Τόπι

Ένα τηλεφώνημα ήταν η αιτία που τον έφερε στα γνωστά του λημέρια. Είχε χρόνια να πατήσει το πόδι του στα αποδυτήρια. Πολλές φορές κατάφερε να βγάλει την ομάδα από εκεί, έτοιμη για να νικήσει. Το ποδόσφαιρο ποτέ δεν το είδε σαν επάγγελμα, παρέμενε η μεγάλη του λατρεία. Βρέθηκε σε παγωμένα, υγρά και βρώμικα αποδυτήρια, αλλά δεν ήταν εκείνο που τον ενοχλούσε. Η βρωμιά που τρώει τον αθλητισμό τον απομάκρυνε από κείνο που λάτρευε. Απογοητεύσεις, πίκρες και συμβιβασμούς, τα άφησε όλα πίσω κι έφυγε. 

Πέμπτη, 03 Μάρτιος 2016 07:02

Τα Μήλα της Γνώσης

Ο Άβελ, ο μανάβης της γειτονιάς, τακτοποιούσε τον πάγκο με τα μήλα ενώ ταυτόχρονα διαλαλούσε την πραμάτεια του.

«Πάρτε, κυρίες και κύριοι, από αυτά τα μήλα έτρωγε η Εύα και στον Αδάμ δεν έδινε! Πάρε, κόσμε!»

Καθόταν στο καφενεδάκι απέναντι, τον παρατηρούσε εδώ και ώρα. Ήπιε την τελευταία γουλιά από τον καφέ του και σηκώθηκε. Με αργές, σχεδόν τελετουργικές κινήσεις, φόρεσε το καπέλο του, έπιασε το εβένινο μπαστούνι με το ασημένιο φίδι που ήταν τυλιγμένο γύρω του και διέσχισε το δρόμο. Στάθηκε μπροστά στον πάγκο με τα μήλα.