Κυριακή, 13 Μάρτιος 2016 16:18

Κατουρημένο χώμα

Γράφτηκε από την

Ένοιωθε το κρύο της νύχτας στην πλάτη της. Η μπλούζα μαζί με το σουτιέν θηλιά κάτω από τον λαιμό της έτοιμη να περαστεί στο δέντρο. Σκέφτηκε ότι πρέπει να κόψει τις αρπαχτές. Η  μυρωδιά του όμως την τράβηξε χαμηλά στην κοιλιά. Κάτι την ενοχλούσε, νόμιζε  ότι την έβλεπαν χιλιάδες μάτια στο πάρκο.  Αυτός της έβγαλε την κιλότα και προσπαθούσε να βολευτούν στο στενό παγκάκι.

Πίεσε το μυαλό της να μην ξεφύγει. Το σώμα της διατηρούσε την αυτονομία του, τα χέρια της  χαΐδευαν,  τα χείλη της φιλούσαν όμως κάτι την ενοχλούσε, ήθελε να σταματήσει. Η μυρωδιά πεσμένων φύλλων και κατουρημένου χώματος. Όπως τότε, πιτσιρίκα, στην πρώτη φορά  όπου το όχι της δεν ακούστηκε και έμεινε η απογοήτευση και η μυρωδιά κατουρημένου χώματος. Εκεί, στο γήπεδο του χωριού, νύχτα.

Σαν μια άλλη νύχτα που η μάνα με το ένα χέρι της έκλεινε τα μάτια και με το άλλο χαΐδευε έναν ξένο  στο χωράφι πλαΐ  στο σπίτι .Με μια μυρωδιά  κατουρημένου χώματος.

Το δάγκωμα στο στήθος επανέφερε το μυαλό της στο τώρα. Την άλλη φορά σπίτι μου, μακριά από χώματα, σκέφτηκε. Έχωσε την μύτη στον λαιμό του να ξανανοιώσει την μυρωδιά του, να ανατριχιάσει, να  βρει τον πόθο. Βολεύτηκε καλύτερα πάνω του , έκλεισε τα μάτια και αφέθηκε να ευχαριστηθεί έναν τολμηρά υγρό οργασμό.